Dag 13 – vrijdag 17 september

Alles is weer lekker opgefrist als we wakker worden. Ieder was al ver voor acht uur klaar en dus op naar het ontbijt. In tegenstelling tot gisteravond was alles prima verzorgd. Dit keer weer een ontbijtbuffet. We hebben rustig ontbeten en daarna ons klaargemaakt voor de excursie. We hadden alweer Ketut en Langen als gids en chauffeur. Wel prettig als je steeds dezelfde krijgt en we konden ook nog eens prima met elkaar opschieten. De dag kon beginnen. Voor we Candidasa uitreden eerst nog even snel wat shag halen en sigaretjes voor de chauffeur. Pakje shag voor 135.000, pakje Marlboro voor 115.000, wat een prijzen.

Als eerste brachten we een bezoek aan het district Klungklung, naar de hoofdstad waar vroeger de Balinese koningen zetelden. We bezoeken o.a. de Hall of Justice, het drijvende paviljoen en het museum waar heel veel oudheidkundige items te zien waren en ook kopieën van kranten van 1908 door de Nederlanders hier uitgegeven zoals de Javabode. Het complex lag midden in de stad die al aardig modern aan het worden was. Ook de schoolkinderen die hier hun cultuurles kregen waren al aardig aan het verwesteren met mobieltjes, kleding en imitatiegedrag van MTV.

Vervolgens gaan we op weg naar de “Moedertempel” van Indonesië in Besakih. Ook hier weer heel veel te zien en we werden overspoeld met info door Ketut. Ook vandaag hadden we wel weer een regenbui, maar gelukkig niet erg veel.

Cor en Henny ook in rok, was verplicht

                

Ondertussen was het al bijna 2 uur en kregen we zachtjesaan wel zin in de lunch. We zouden een bijzonder plekje krijgen om te lunchen, gecombineerd met uitzicht op de hoogste berg van Bali in Kintamani. Onderweg hadden we de grootste lol met spreekwoorden en gezegden die Ketut wel heel graag wilde leren, hij schreef ook alles op wat hij nog niet wist.

Om half drie waren we bij restaurant Lereng Agung in het plaatsje Rendang. Hier kregen we een mooi plekje met een adembenemend uitzicht op Mount Agung en de daarvoor liggen de rijstterrassen. Jammer dat de berg in de mist gehuld was vanwege de regen van vanmorgen. Maar toch hadden we een wel heel mooi plaatje voor ons en een heerlijk bordje eten. Ook hier lunchbuffet met alweer heel veel lekkere hapjes, diverse soepjes, saté, mie goreng, nasi goreng, plakrijst, fruit en nog heel veel meer. Smullen !! Na een uurtje was het weer tijd om verder te gaan. Buiten de deur hing een vliegende hond aan een struik, beetje eng wel maar wel een leuk iets om te filmen. Deze zie je normaliter ook alleen maar in een dierentuin.

We gaan weer richting hotel, maar niet voor we nog een bezoekje aan een traditioneel dorp hebben gebracht met de naam Tenganan. Wat ik er van onthouden heb is dat mensen hier altijd blijven wonen en dat je ook alleen mag trouwen met iemand van hier. Beetje Staphorst op z’n Balinees dus. We worden rondgeleid door het dorpshoofd die ons graag “zijn” dorp wil laten zien. Ketut mag niet mee lopen, maar dat wist hij al. Dit dorp is alleen voor familie en toeristen die onder begeleiding zijn. Er wonen hier volgens zijn zeggen 180 families. Tja… We zien o.a. weverijtjes, het maken van mandjes en ander vlechtwerk en fruitbomen. Hij verteld volop en kan redelijk Engels, maar iedereen vond het niet even interessant. We worden overal uitgenodigd om aankopen te doen, maar we doen verder toch niets met traditionele kleding of gebruiksvoorwerpen. Wat moet je ermee. Je krijgt een beetje het Turkije-tapijt-gevoel. Na een halfuurtje hebben we het meeste wel gezien en stappen we in om na een kwartiertje “thuis” te worden afgezet. We wisselen nog even mailadressen uit en nemen afscheid van een geweldige gids. Misschien ooit tot ziens.