18 t/m 24 september de laatste week

We gaan al aardig routine erin krijgen : opstaan, inpakken, ontbijten en uitchecken. Ook vandaag hebben we een punctuele chauffeur want we zijn al voor tienen op weg. Het is ongeveer anderhalf uur rijden naar Sanur. Er wordt volop aan de weg gewerkt dus we hobbelen wat af. Voor 12 uur komen we bij de laatste stop van de vakantie : hotel Mercure Sanur. Een modern, groot hotel met ook hier weer een sfeervolle lobby en een grote tropische tuin waarin de hotelkamers zijn gesitueerd.
Het strand is dan eindelijk eens van geel zand in plaats van grijs of zwart en het water is van een zwembadtemperatuur. 

Er zijn twee zwembaden met allebei een bar erbij waar je ook kan eten. Het openluchtrestaurant is bij het strand. We besluiten om deze vijf dagen niet in het hotel te eten want buiten dat het hier veel te duur is in vergelijking met andere hotels, zijn in Sanur zoveel eethuisjes dat het zonde zou zijn om op één plek te blijven.

Zaterdag gegeten bij Casa Luna
Zondag bij een Zuidamerikaans eethuisje
Maandag bij Warung Ketut
Dinsdag bij Double Dutch
Woensdag bij Arena Sportscafé

                         

                                                 

Wat erg leuk was, waren de bandjes bij een aantal restaurantjes. Die zorgden voor een swingend sfeertje. Een verademing na al die traditionele muziek die we na 2 weken toch wel een beetje zat werden. Vooral die bij het Zuid-Amerikaanse restaurantje en bij Double Dutch waren erg goed. Bij DD hebben we net als in Lovina weer genoten van hollandse frietjes, kroketten en bitterballen. Prima afwisseling tussen al dat exotische eten. Aanrader is om bij Arena Sports Café te gaan ontbijten (hebben we niet gedaan, maar mochten we nog eens gaan dan is dit een must) een superkeuze in pancakes daar kunnen ze in de US nog wat van leren en ook de ijskaart was grandioos.

Ontbijten deden we elke morgen in ons hotel en dat was ook weer prima. Maar wat kan je anders verwachten van een internationale hotelketen. Oorspronkelijk was dit een Accor hotel en die staan bekend om service. Wat hebben we zoal deze laatste dagen gedaan ? Wandelen, zonnen, lezen, uit eten, beetje shoppen en uitrusten. Kortom een relaxte afsluiting van een vakantie vol indrukken. Een beetje doen zoals de Balinezen zelf.....

Toch werd het veel te snel 23 september. Buiten dat het m'n verjaardag was, ook de dag om terug te vliegen. We moesten uiterlijk 12 uur uitchecken, maar konden de bagage opslaan en er was een lounge waar je kon douchen zodat we 's middags nog een duik konden nemen of een paar uurtjes nog aan het strand liggen. Ook vandaag stond de chauffeur ruim voor tijd klaar om ons naar Denpasar te brengen waar we om 20.05 zouden vertrekken. Het was behoorlijk druk onderweg om half zes maar binnen 20 minuten konden we al inchecken. Even goed zoeken waar we moesten zijn maar gelukkig stonden overal medewerkers die iedereen de weg wezen.

Daarna was het natuurlijk wachten tot we konden boarden, 3 keer controle gehad waaronder 1 keer voor drugs en toen 2,5 uur vliegen naar Singapore waar we ruim een uur hadden om over te stappen. We moesten met de skytrain naar de volgende terminal voor de aansluitende vlucht, nog maar eens controle, halfuur wachten, 12,5 uur vliegen en toen was eindelijk Schiphol weer in zicht. We moesten ook hier een behoorlijke tijd wachten bij de bagageband maar alles was gelukkig meegekomen en dat is wel zo prettig. Vervolgens naar de STA balie waar onze taxi werd opgeroepen en toen het laatste stukje naar huis. We hadden een chauffeur die blijkbaar niet veel naar Zeeland had gereden, want die nam het pad via Zierikzee in plaats van de A58 en A59. Maar goed, even na half 10 waren we dan eindelijk thuis.

Nou dat was het dan, weer een ervaring en een heleboel foto's en filmminuten rijker. We gaan uitpakken, opruimen en weer het dagelijkse leven in. We kunnen terugzien op een geslaagde vakantie.

Dag 13 – vrijdag 17 september

Alles is weer lekker opgefrist als we wakker worden. Ieder was al ver voor acht uur klaar en dus op naar het ontbijt. In tegenstelling tot gisteravond was alles prima verzorgd. Dit keer weer een ontbijtbuffet. We hebben rustig ontbeten en daarna ons klaargemaakt voor de excursie. We hadden alweer Ketut en Langen als gids en chauffeur. Wel prettig als je steeds dezelfde krijgt en we konden ook nog eens prima met elkaar opschieten. De dag kon beginnen. Voor we Candidasa uitreden eerst nog even snel wat shag halen en sigaretjes voor de chauffeur. Pakje shag voor 135.000, pakje Marlboro voor 115.000, wat een prijzen.

Als eerste brachten we een bezoek aan het district Klungklung, naar de hoofdstad waar vroeger de Balinese koningen zetelden. We bezoeken o.a. de Hall of Justice, het drijvende paviljoen en het museum waar heel veel oudheidkundige items te zien waren en ook kopieën van kranten van 1908 door de Nederlanders hier uitgegeven zoals de Javabode. Het complex lag midden in de stad die al aardig modern aan het worden was. Ook de schoolkinderen die hier hun cultuurles kregen waren al aardig aan het verwesteren met mobieltjes, kleding en imitatiegedrag van MTV.

Vervolgens gaan we op weg naar de “Moedertempel” van Indonesië in Besakih. Ook hier weer heel veel te zien en we werden overspoeld met info door Ketut. Ook vandaag hadden we wel weer een regenbui, maar gelukkig niet erg veel.

Cor en Henny ook in rok, was verplicht

                

Ondertussen was het al bijna 2 uur en kregen we zachtjesaan wel zin in de lunch. We zouden een bijzonder plekje krijgen om te lunchen, gecombineerd met uitzicht op de hoogste berg van Bali in Kintamani. Onderweg hadden we de grootste lol met spreekwoorden en gezegden die Ketut wel heel graag wilde leren, hij schreef ook alles op wat hij nog niet wist.

Om half drie waren we bij restaurant Lereng Agung in het plaatsje Rendang. Hier kregen we een mooi plekje met een adembenemend uitzicht op Mount Agung en de daarvoor liggen de rijstterrassen. Jammer dat de berg in de mist gehuld was vanwege de regen van vanmorgen. Maar toch hadden we een wel heel mooi plaatje voor ons en een heerlijk bordje eten. Ook hier lunchbuffet met alweer heel veel lekkere hapjes, diverse soepjes, saté, mie goreng, nasi goreng, plakrijst, fruit en nog heel veel meer. Smullen !! Na een uurtje was het weer tijd om verder te gaan. Buiten de deur hing een vliegende hond aan een struik, beetje eng wel maar wel een leuk iets om te filmen. Deze zie je normaliter ook alleen maar in een dierentuin.

We gaan weer richting hotel, maar niet voor we nog een bezoekje aan een traditioneel dorp hebben gebracht met de naam Tenganan. Wat ik er van onthouden heb is dat mensen hier altijd blijven wonen en dat je ook alleen mag trouwen met iemand van hier. Beetje Staphorst op z’n Balinees dus. We worden rondgeleid door het dorpshoofd die ons graag “zijn” dorp wil laten zien. Ketut mag niet mee lopen, maar dat wist hij al. Dit dorp is alleen voor familie en toeristen die onder begeleiding zijn. Er wonen hier volgens zijn zeggen 180 families. Tja… We zien o.a. weverijtjes, het maken van mandjes en ander vlechtwerk en fruitbomen. Hij verteld volop en kan redelijk Engels, maar iedereen vond het niet even interessant. We worden overal uitgenodigd om aankopen te doen, maar we doen verder toch niets met traditionele kleding of gebruiksvoorwerpen. Wat moet je ermee. Je krijgt een beetje het Turkije-tapijt-gevoel. Na een halfuurtje hebben we het meeste wel gezien en stappen we in om na een kwartiertje “thuis” te worden afgezet. We wisselen nog even mailadressen uit en nemen afscheid van een geweldige gids. Misschien ooit tot ziens.

Dag 12 - donderdag 16 september

Na weer een superlekker ontbijt gaan we de koffers inpakken voor de transfer naar Candidasa. We waren vandaag al om half zes uit bed. Het had vannacht ontzettend hard geregend en geonweerd en het licht was tussendoor nog even uitgevallen. Dus niet zo erg goed geslapen, maar de rest van de nachten wel. Het was een heel gesjouw alle koffers naar beneden door de mensen van het hotel. Loopt één van de vrouwen gewoon met mijn koffer op haar hoofd en een andere in de hand, nou doe dat maar na. De chauffeur was er ook al dus konden we al voor 10 uur op weg. Nog even zwaaien naar Ollie en Pantang die ook al weer vroeg aan het rondscharrelen waren en weg waren we.

Het was ongeveer een uur en een kwartier rijden. De chauffeur had deze keer niet veel te vertellen want hij sprak heel gebrekkig Engels en geen woord Nederlands. Maar het was maar een korte rit en hij kon welgoed rijden. Alleen nam hij niet de kustweg, maar reed binnendoor via de hoofdstad van dit district wat op zich ook niet erg was want zo zie je weer eens wat anders. Goed, precies op tijd waren we bij ons hotel Puri Bagus Candidasa wat mooie Hindoetempel betekend. Nou mooi, dat was het zeker. Het lag buiten Candidasa, aan de ene kant midden in de bossen en aan de andere kant aan het strand. Een prachtig complex, je waant je hier en in de 18e eeuw én in een aflevering van de “Stille kracht” Alweer een bijzondere locatie dus.

Na alweer uitpakken alles bekeken in en rondom het hotel en we hebben langs het strand gewandeld, genoten van het uitzicht wat grandioos was. Het werd behoorlijk warm en daarom genoten van een biertje en wat gezwommen. Toen was het tijd om op te frissen, even van de WiFi gebruik te maken en te gaan eten. 

We hebben nog geprobeerd om Candidasa te vinden en daar wat te winkelen en te gaan eten, maar die poging liep op niets uit. Alleen maar bospaadjes met voorbij scheurende brommers en auto’s, loslopende kippen, honden en biggetjes en vriendelijke Balinezen die ons enthousiast toeriepen.

Geen dorpje, dus ook geen winkeltjes en warungs. Ook begon het behoorlijk donker te worden en ging het eerst zachtjes regenen en daarna kregen we een behoorlijke bak water over ons heen. Hoezo is het nu het droge seizoen ???
Terug naar het hotel dus en dan daar maar eten. Het is een duur hotel, dus verwachten we veel van de chef hier. De ambiance is in ieder geval weer super, we hebben een mooi uitzicht op de Straat van Bandung. Als het dan ook gaat onweren is het plaatje helemaal mooi. 

Jammer dat het eten tegenvalt, we hebben allemaal gekozen voor vleesmedaillon op sambalsaus met groente en frietjes. Het vlees is behoorlijk taai, de saus is superlekker en de frietjes en groenten zijn op twee handen te tellen. Mijn toetje valt ook tegen, de karamel is hard en ik eet stukjes gelatine en mijn cappuccino is lauw. De manager die eerst met ons stond te kletsen is nu net nergens meer te bekennen en de lieve dames van de bediening lachen nog maar eens, maar die snappen niets. Nou dit was dan één van de weinige keren dat het niet goed was. Ik heb nog wel de ingrediënten van de saus kunnen ontfutselen dus die ga ik zeker proberen te kopiëren. Ben benieuwd hoe het ontbijt zal zijn. Druk zal het zeker zijn, want het hotel is volgeboekt.

Dag 11 woensdag 15 september

Het is nu half acht inde ochtend en al behoorlijk warm als ik dit blog zit bij te werken. Over een uurtje gaan we ontbijten. Wat wel prettig is aan de rondreis is dat overal het ontbijt inclusief is. Het ontbijt hier in ieder geval superlekker. Je kan kiezen uit 4 soorten en we gaan vandaag allemaal voor de French toast met fruit, yoghurt, versgeperst sap en koffie en thee. Een goed begin van de dag.

We gaan na het ontbijt een stuk lopen en de omgeving verkennen. Strand is niet veel dat wisten we, want de meesten komen hier uitsluitend voor duiken en snorkelen. Als je dat wil doen kan je een vissersbootje huren die je naar mooie plekjes brengt. Duiken hier bij Amed schijnt erg mooi te zijn en er is nog behoorlijk veel koraal, zelfs meer dan een paar jaar geleden.

Wij houden het maar bij wandelen, snorkelen gaan we vanmiddag uitproberen in het zwembad en dan kijken we bij Sanur wel of we verder gaan. Het is behoorlijk warm vandaag, meer dan 30 graden en de zon schijnt behoorlijk. Toch lopen we een aardig stuk en gaan op de gok ergens naar beneden om het strand op te zoeken. Na wat gezoek komen we dan toch waar we wezen willen via een koffiehuis. Het water is superhelder en prima van temperatuur. Natuurlijk is het ook hier weer zwartgrijs en lokt niet aan om hier te gaan zonnen. Doen we gewoon weer bij het zwembad. Vandaag een rustig dagje want morgen gaan we weer verkassen en de dag daarna staat ons een lange excursiedag te wachten. Na een paar uurtjes zijn we weer terug waar we achter de bar ploffen voor een lekker koud pilsje. De rest van de middag lekker gezwommen en van de zon genieten.

 
                                    

                                        

Cor en ik hebben een poging gedaan om te snorkelen en dat ging eigenlijk best goed. Ik heb tussendoor nog een pedicure genomen van een uurtje. Maar het ging nog wel op de manier van een jaar of tien geleden, was af en toe au-au. De massage die daarna werd gegeven maakte alles wel weer goed.

Omdat we gisteren ontzettend lekker hebben gegeten gaan we vanavond niet op zoek naar iets anders, maar eten we gewoon weer hier. Maar eerst rustig de tijd nemen voor douchen en heel veel insmeren want ongemerkt zit je toch langer in de zon dan gepland. Beetje van alles en nog wat doen en zo komen we dag de dag wel weer door. Wat kan vakantie toch relaxed zijn. Het blijft m’n hobby denk ik.

Dag 10 dinsdag 14 september

Om 10 uur werden we opgehaald om naar Amed af te reizen. We waren al vroeg op en konden nog even genieten van de omgeving. Vandaag hadden we Dana als chauffeur die ons in bijna 3 uur naar ons volgende hotel Anda Amed bracht. De weg liep helemaal langs de kust. We kwamen voorbij een heleboel kleine dorpjes. Ook hier liep iedereen gewoon langs de weg tussen de brommers en auto’s. We kwamen ook heel veel schoolkinderen tegen in hun uniformpjes. De kleinste zo tussen de 3 en 6 jaar in het rood, de iets oudere kinderen tot een jaar of twaalf in het blauw en tieners in het wit. In Nederland zouden we het niet in ons hoofd halen om de kleinsten zo maar te laten lopen tussen het drukke verkeer, maar hier is dat blijkbaar normaal.

We waren maar wat blij dat we er waren, want de weg was ontzetten hobbelig en we waren helemaal gaar van het geschud. Het leek wel of we de hele weg op een olifant hadden gezeten. Maar toen we eenmaal de locatie zagen waren we alles weer vergeten. Leuk kleinschalig boutiquehotel met allemaal one-bedroom-villa’s. Het lag bovenop de berg, dus weer een heel ander soort locatie. We werden hartelijk verwelkomd en we waren snel ingeschreven. Daarna werd de weg gewezen naar onze kamers nummers 8 en 9 en konden we onze spullen een beetje uitpakken. We kregen toen al onze bagage er was een heerlijk watermeloensapje en koude handdoeken om bij te komen van de transfer.

We hadden een mooi uitzicht op zee en een prachtige kamer met een ruim hemelbed met daaromheen gordijnen die ’s avonds bescherming gaven tegen de muggen. Een moderne badkamer met een regendouche. Alweer een prima plekje voor 2 nachten.

 

Even bijkomen en dan meteen naar het zwembad waar we de rest van de middag geluierd hebben. Daarna douchen, beetje lezen en begin van de avond in het hotel gegeten. We hadden weinig puf om weer helemaal de berg af te lopen om een eethuisje te zoeken. Beslist geen spijt van deze beslissing want het eten was hier subliem. Het peil van de koks, voor zover onze ervaring reikt, was erg hoog. We hebben lekker gesmuld van o.a. Mie goreng voor Marja, Mushroom-risotto voor Cor, Pasta Carbonara voor Henny en Beef Rendang voor mij. Henny en ik namen ook een toetje, chocolademousse voor mij en een geflambeerd flensje met tropisch fruit voor Henny. Daarna nog een lekkere espresso en toen zaten we helemaal vol.

Leuk detail : hier lopen 2 eenden die hier als huisdier worden gehouden. Mogen gevoederd worden met popcorn door de gasten en drinken uit en zwemmen in het zwembad, zodra er niemand meer zwemt. Ze kwekken de hele dag aan één stuk door en lopen constant saampjes door het hotel.

Toen we terugkwamen op de kamer was het buitenlicht aan, de muskietengordijnen klaar gehangen voor de nacht, het bed teruggeslagen en lag er een chocolaadje op ons kussen. Overal stonden verse bloemen en alles was keurig opgeruimd.

Dag 9 – maandag 13 september

Na een woelige nacht, we waren allebei flink ziek geweest, toch weer om 9 uur klaar voor het ontbijt. Helaas dit ontbijt viel behoorlijk tegen, natuurlijk meer Aziatische items dan westerse, maar deze stelden niet veel voor. Zelfs de koffie was niet te ….. We waren dus snel klaar. Vandaag lassen we een rustdagje in en gaan we lezen, zwemmen en nemen een Balinese massage. Het was vandaag eindelijk een droge zonnige dag. Af en toe een wolk voor de zon, maar verder hadden we vandaag niets te klagen. De massage was heerlijk en we werden aan alle kanten gekneed. Behoorlijk verschil met die in Nederland, niet alleen de kwaliteit, maar ook de prijs.

De dames hadden behoorlijk kracht in de kleine handjes. Lekker buiten met de wind om je heen en de branding op de achtergrond. Doen we beslist volgende week nog een keer. Om een uur of 5 kregen we toch wel weer trek en zijn naar het centrum gewandeld voor diner, maar kwamen toch weer terecht bij Chonos. Het was weer erg lekker (dit keer geen kroketten)