Het was ongeveer een uur en een kwartier rijden. De chauffeur had deze keer niet veel te vertellen want hij sprak heel gebrekkig Engels en geen woord Nederlands. Maar het was maar een korte rit en hij kon welgoed rijden. Alleen nam hij niet de kustweg, maar reed binnendoor via de hoofdstad van dit district wat op zich ook niet erg was want zo zie je weer eens wat anders. Goed, precies op tijd waren we bij ons hotel Puri Bagus Candidasa wat mooie Hindoetempel betekend. Nou mooi, dat was het zeker. Het lag buiten Candidasa, aan de ene kant midden in de bossen en aan de andere kant aan het strand. Een prachtig complex, je waant je hier en in de 18e eeuw én in een aflevering van de “Stille kracht” Alweer een bijzondere locatie dus.
Na alweer uitpakken alles bekeken in en rondom het hotel en we hebben langs het strand gewandeld, genoten van het uitzicht wat grandioos was. Het werd behoorlijk warm en daarom genoten van een biertje en wat gezwommen. Toen was het tijd om op te frissen, even van de WiFi gebruik te maken en te gaan eten.
We hebben nog geprobeerd om Candidasa te vinden en daar wat te winkelen en te gaan eten, maar die poging liep op niets uit. Alleen maar bospaadjes met voorbij scheurende brommers en auto’s, loslopende kippen, honden en biggetjes en vriendelijke Balinezen die ons enthousiast toeriepen.
Geen dorpje, dus ook geen winkeltjes en warungs. Ook begon het behoorlijk donker te worden en ging het eerst zachtjes regenen en daarna kregen we een behoorlijke bak water over ons heen. Hoezo is het nu het droge seizoen ???
Terug naar het hotel dus en dan daar maar eten. Het is een duur hotel, dus verwachten we veel van de chef hier. De ambiance is in ieder geval weer super, we hebben een mooi uitzicht op de Straat van Bandung. Als het dan ook gaat onweren is het plaatje helemaal mooi.
Jammer dat het eten tegenvalt, we hebben allemaal gekozen voor vleesmedaillon op sambalsaus met groente en frietjes. Het vlees is behoorlijk taai, de saus is superlekker en de frietjes en groenten zijn op twee handen te tellen. Mijn toetje valt ook tegen, de karamel is hard en ik eet stukjes gelatine en mijn cappuccino is lauw. De manager die eerst met ons stond te kletsen is nu net nergens meer te bekennen en de lieve dames van de bediening lachen nog maar eens, maar die snappen niets. Nou dit was dan één van de weinige keren dat het niet goed was. Ik heb nog wel de ingrediënten van de saus kunnen ontfutselen dus die ga ik zeker proberen te kopiëren. Ben benieuwd hoe het ontbijt zal zijn. Druk zal het zeker zijn, want het hotel is volgeboekt.







Geen opmerkingen:
Een reactie posten